Verse groene walnoten uit Bakhuizen: één bad, verschillende vezels

Verse groene walnoten uit Bakhuizen kleurden in korte tijd een bad bijna zwart. Op de droge strengen bleek dezelfde verfstof heel anders te lezen op merino en Vegan Sock.

Een schaal verse groene walnoten uit de tuin van mijn ouders in Bakhuizen werd het begin van deze proef. Geen groot plan, wel 391 gram walnoot inclusief bolster, een groente netje van de Albert Heijn en de vraag wat er gebeurt wanneer dezelfde verfstof op verschillende vezels terechtkomt.

Verse groene walnoten in een schaal op een keukenweegschaal.

Groene noten, donker bad

De walnoten waren nog groen en vers; een paar hadden al donkere plekken of een openspringende bolster. Na het kneuzen (zeg maar kapot slaan met een hamer) gingen ze in het netje een nacht in koud water. Dat netje hield de stukken bij elkaar en liet de verfstof gewoon zijn werk doen. Dat is handig, want ik heb geen zin om naderhand nog stukken bolster uit de wol te plukken.

De kleur kwam snel. Eerst werd het water licht geelgroen, daarna olijfbruin en binnen ongeveer een half uur zeer donkerbruin, bijna zwart. De groene bolsters bleven daarbij grotendeels groen. Het bad had kennelijk geen behoefte aan een uniforme huisstijl.

Donker walnotenextract in een pan met een fijnmazig netje.
Gekneusde groene walnoten in een fijnmazig netje boven donker extract.

De basis schildert mee

Na het drogen gaf het extract op 100% merino een warme, lichte kastanjekleur. De Vegan Sock-blend werd duidelijk zandkleuriger en minder warm. Van dichtbij zitten daarin wel kleine honing- en goudkleurige stukken. De draad is dus niet vlak van kleur; hij wordt interessanter wanneer je dichterbij komt kijken.

Ook de gelijkmatigheid week af van eerdere proeven met blauwhout en galappels. De walnoot gaf meer natuurlijke schakering en het verschil tussen de vezels bleef zichtbaar. De basis bleek hier geen neutrale drager, maar een deelnemer met een eigen mening.

Een klein controlegeval

In de koude extractiefase kleurde het nylon netje niet zichtbaar mee, terwijl het bad al snel donker werd. ook na verwarming bleef het netje wit. Gek genoeg pakte de nylon in de Vegan Sock wel kleur.  Dat is precies het soort detail waarvoor een proefbak nuttiger is dan een stellige conclusie.

Twee lichte geverfde strengen garen met S7oRS Atelier-labels op een witte ondergrond.
Twee warmere geverfde strengen garen met S7oRS Atelier-labels op een witte ondergrond.

Wat heb ik geleerd?

Natuurlijk verven met walnoten leverde hier geen één-op-één-kleur op, maar een kleine vergelijking: warm licht kastanje op merino, zandkleuriger en subtiel gemêleerd op de Vegan Sock-blend. De volgende vraag is niet welke streng de winnaar is. De volgende vraag is wat dezelfde walnoot op een volgende basis nog besluit te doen. Gelukkig staat de Walnootboom nog wel even in Bakhuizen.

Newsletter

Enter your e-mail address to subscribe to our newsletter.

Eén reactie

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *